Meryem Uzerli: Riyad’da hayranımla para karşılığı yemek yediğim palavra

İşte Hürriyet’ten Hakan Gence’ye konuşan Meryem Uzerli’nin röportajının tamamı:

Bir ayağı Berlin’de, bir ayağı Türkiye’de. Yeni işi için geldiğinde kaldığı Çırağan Palace Kempinski’ye davet ediyor bizi. Odasına girdiğimde saç ve makyaj için son hazırlıkları yapılıyor. Sahiden ‘su’ üzere, çok hoş lakin onu buna inandıramıyorum, “Öyle mi! Teşekkür ederim, bunu duymak çok hoş. Ben kendimi çok o denli hissetmiyorum” diyor. İsmi büyüdükçe sempatikliği ve nezaketi artanlardan. Çok sevinçli… Ona soracak çok sorum var. Başlıyoruz sohbete…

◊ En son pandemide manzaralı konuşmuştuk. Üzerinden dört sene geçti. Nasılsın?

Gayet uygunum. Geçen Cannes Sinema Festivali’ndeydim. Almanya’da çocuklarımla ilgileniyorum. Yeni projem var, çok heyecanlıyım.

◊ 40’lı yaşların başındasın. Hayatını 20’ler, 30’lar ve artık de 40’lar diye periyotlara bölsek…

Ben sayılara hiç değer vermiyorum. Değerli olan ruhsal olarak nasıl hissettiğin ve sıhhatin. Ancak sorunun yanıtı için şunu diyebilirim; 20’li yaşlarda çok özgüvensizdim, bunu da saklamaya çalışıyordum. Ancak bu saklama uğraşı yüzünden çok güç kaybediyorsun. Ben de kendimi geri çekip içime kapandım. Halbuki bunu saklamak yerine bununla barışmak, kabul etmek gerekiyormuş. 30’lu yaşlarda kendimi aramaya çalıştım. Süratli yaşamaya başladım. Bazen hayat seni yaşıyor, bazen sen hayatını yaşıyorsun.

◊ Senin için hangisi oldu?

30’larda hayat beni yaşadı, ben hayatı yaşamadım. Lakin 40’tan sonra farklı bir huzur geldi. Birinci sefer kendimin farkında olarak, bilerek hayatı yaşıyorum. Olgunlaştıkça özgüvensiz taraflarımla da barıştım.

◊ Hayattaki en büyük meydan okuman neydi?

En büyük meydan okumam, kendimeydi. Aslında ne olduysa kendime yaptım.

◊ Ne yaptın kendine?

Zor devirler yaşadıktan sonra fark ediyoruz aslında hepsi kendi sorumluluğunmuş. Şayet biraz daha şuurlu davransaydın o denli olmazmış. Demek ki kendi kendimize yapıyoruz.

◊ En büyük kırılma noktan neydi?

Beni görmeyen, hissetmeyen, benim farkında olmayan beşerlerle karşılaşıp onlara güvenmem kırılma noktamdı. Sonra gördüm ki onlar benim üzere değillermiş. Bu da bana güç bir halde de olsa bir sürü şey öğretti.

◊ Bugüne kadar bu yüzden çok kazık yedin mi?

Çoook… Artık, bir sürü şey yaşadıktan sonra, kendimi kapatmak da istemiyorum, yalnızca kime güveneceğim konusunda hem özel hayatımda hem iş hayatımda artık daha dikkatliyim.

ANNE OLMA SORUMLULUĞU

◊ 10 yıl evvelki Meryem’i görsen ne dersin?

O vakitler Lara’ya yeni hamileydim, “Tebrik ediyorum Meryem” derdim.

◊ Anne olacağın için “Korkma, her şey hoş olacak” üzere şeyler demez miydin?

Ben o periyot hiç korkmadım. Gebe olmak, bir çocuğa hayat vermek tabiatın bir modülü.

◊ Lara 10 yaşında. Lily 3 yaşında. Babalarıyla görüşüyorlar mı?

Evet. Mesela Lara şu an New York’ta babasının yanında. Lily de babasıyla görüşüyor.

◊ Sen de eski eşleriyle arkadaş kalmayı becerebilen insanlardan mısın?

Eski devirlerde bunu başaramamıştık, biliyorsun. Ancak vakit içinde insan anlıyor ki, ne olduysa oldu, geçmişi geride bırakmak lazım. Hayat işte, hepimiz güzeliyle kötüsüyle bir şeyler öğrendik. Sonuçta çocuklar var ve bir babaları olmalı. Konuştuk ve başardık.

◊ İkinci çocuğunun ismi Lily Koi. Nasıl seçtin?

Aslında ikinci ismini kullanmıyor fakat Koi ‘Hawaii’nin en hoş çiçeği’ demek. ‘Lily’ ismini de Lara seçti. Bizim ailede zati hepimizin ikinci isimleri var. Mesela benim Meryem Sarah. Annem Alman, o yüzden Alman ismini öne koyalım istemiş, babam “Hayır, Türk isim önde olacak” demiş. Arbede etmişler fakat kazanan Türkiyeeee (gülüyor)… Birinci ismim Meryem oldu.

◊ Tek başına anne olmak hayatını nasıl etkiledi?

Afrika’da bir laf var: “Bir çocuğu yetiştirmek için bir köy lazım.” Çok gerçek. Olağan tek başına yetiştirenler var ancak bana annem ve babam çok yardımcı oluyor. Babaları yardım ediyor. Bunu okuyan anneler beni anlar; ya çalışıyorum ya da meskende çocuklarla ilgileniyorum. Kendime vakit ayıramıyorum. Lara okula başladığında biraz daha kolaylaşmıştı işler.
Bu Lily’de de olacaktır.

◊ Evlenmeyi tercih etmemenin özel bir sebebi var mı? Evlilik kavramına mı inanmıyorsun yoksa istemiyor musun?

Bu özel bir bahis, ben evlilik kavramına çok inanıyorum. İstiyorum ya da istemiyorum diye de bir şey yok. Demiştim ya, 40’lı yaşlarıma kadar hayat beni yaşadı. Bir duruma girdim, oradan birden öteki bir duruma girdim ve yalnızca bana gelen aksiyonlara tepki gösterdim. Şu an tam aykırısını yaşıyorum. Bir de yanlışsız insanı bulmak o kadar kıymetli ki. Bütün yaşadıklarımdan sonra kendime ‘Meryem o da geleceği senin üzere mi hayal ediyor? Fikirleriniz uyuyor mu? Hayata tıpkı tarafta mi bakıyorsunuz? Bunlara uygunca bakman lazım’ diyorum. Bu da vakit alan bir şey. Şu anda da hiç vaktim yok (gülüyor).

RİYAD’DA YEMEĞE GİTTİĞİM PALAVRA HABER

◊ Türkiye’deki birinci işinde kilon çok konuşulmuş, yazılmış, çizilmişti. O kadar genç yaşta buna maruz kalmak nasıldı?

20’li yaşlarımdı. Hürrem karakterine yeni başlamıştım. Niçin o kadar bedenime takılıyorlar anlamamıştım. Hepimizin farklı beden tipleri var. Değerli olan damarda kan dolaşması.

◊ Şimdi ‘Hürrem Sultan’ dendiğinde ne hissediyorsun?

Mutluluk, sevgi… Birden fazla ülkede de beni Hürrem olarak tanıyorlar, bununla gurur duyuyorum. Üç yıl boyunca hakikaten sabahtan geceye kadar Hürrem’e gücümü vermiştim. Hürrem için yaşamış, onun için ağlamış, ona hayatımı vermiştim. Artık ismini duyunca gökyüzüne selam veriyorum.

◊ Çoğu ülkede tanınıyorsun. Sahiden Riyad’da astronomik sayı veren biriyle yemeğe gittin mi?

Keşke… Latife olağan ki; yok, palavra haber. Beni herkes sevmek zorunda değil. Fakat sevmiyorsun diye makus haber de çıkarmamalısın. Başlarını yastığa koyduklarında palavralarını bilsinler.

BİLEREK KİMSENİN KALBİNİ KIRMADIM

◊ Yeni dizinde aldatılan bir bayanı canlandırıyorsun. Aldatma kavramı sana ne tabir ediyor?

‘Ru’, Gain’de başladı, orada Reyan karakterini canlandırıyorum. Çok sevdiğim bir karakter oldu. Eşi Emir’le Urla’da bir gurme restoranları var. Fakat Buyruk (Emre Karayel) Reyan’ı mutfakta çalışan biriyle aldatıyor. Reyan onları yakalıyor, ayrılıyorlar. Ayrılık sonrası da Reyan diğerine âşık oluyor. Bu bence aldatma değil. Aslında aldatma çok geniş ve güç bir bahis. Yargılamak dışarıdan çok kolay. Aldatan beşerler, bu güya dünyanın en olağan şeyiymiş, insan bir şahısla yaşayamazmış deyip aslında kendi palavralarına ‘okeymiş’ üzere davranıyorlar. Bence gerçek değil. Birinin kalbini kırmak, dürüst olmamak çok gereksiz. Ait yeterli gitmiyorsa, sevgi-saygı bittiyse oturup, konuşup alakayı sonlandırmak lazım.

◊ Sen hiç aldattın mı?

Çok özel bahisler Hakancığım, ben bir yudum su içeyim.

◊ Aldatıldın mı pekala?

Bilmiyorum, tahminen oldu. O denli olsaydı bile artık ilgilenmiyorum. Geçmiş, geçmiştir. Ben de harika biri değilim. Geçmişte yanılgılar yaptım. Lakin şunu diyebilirim, bilerek yanılgı yapmadım, bilerek kimsenin kalbini kırmadım, kıymetli olan da o bence. Hayat sonuçta. Bak tekrar sana anlatıyorum işte.

◊ Ama çok hoş anlatıyorsun…

Umarım hoş söz ediyorumdur. Birtakım beşerler “Hâlâ Türkçe öğrenemedin mi” diyorlar. Onlardan özür diliyorum. Lakin hakikaten elimden geleni yapıyorum. Farklı yerlerde yaşadığım, farklı lisanlar konuştuğum için bazen büsbütün odaklanamıyorum. Lakin inşallah kendimi düzgün tabir edebiliyorumdur.

YAŞ FARKINA TAKILMIYORUM

◊ Yeni işinde 38 yaşında bir bayanı canlandırıyor, kendinden 20 yaş küçük birine âşık oluyorsun. Aşkta yaş farkına inanır mısın?

Yaş farkına takılmıyorum. Lakin hiç kendimden 20 yaş küçük biriyle bir şey yaşamadım. Bu aslında bağlantıya ne kadar derin, ne kadar gerçek, pak ve kalpten bağlı olduğunla ilgili. Mesela dayım kendinden 20 yaş büyük biriyle evlendi. Tam da aslında canlandırdığım öykünün gerçeği bizim ailede var. Kimi beşerler var, gerçek sevgi olmadan, yalnızca kendilerinden genç partner istiyor. Kimi adamların yanlarında çok genç bayanlar oluyor, aksesuar üzere, “Güzel, genç görünsün, bana yeter” diyenler var. Onlarınki gerçek sevgi değil. Gerçi ben kimim ki kimi yargılayayım… Kimseyi yargılamıyorum, herkesin hayatı başka. Ben yaşamadım. Gelecek röportaja kadar tahminen yaşarım, kim bilir (gülüyor).

◊ Kendinden 20 yaş büyük sevgilin oldu mu?

Olmadı.

◊ Hep yaşıtlarınla ilgiler yaşadın yani…

Yok… Lara’nın babası benden bayağı büyüktü aslında. Fakat biz tanıştığımızda kendisini daha genç göstermişti, ben de inandım (gülüyor). Değerli değil.

◊ Şu an aşk yok mu?

Yok, çocuklarım ve işim aşkım.

◊ Nasıl kalbin boş olur, bu kadar hoş ve sempatiksin…

Boş değil ki, kalbimde ailem, işim, çocuklarım, arkadaşlarım var. Hayatıma şükrediyorum. Bir gün hayatıma biri girerse de demin de dediğim üzere yeterlice bakmam lazım zira bugüne kadar yaşadıklarım daima benim sorumluluğum.

◊ Aşk tarifin nedir?

Yıllar içinde değişti. Arkadaş olabileceğin biriyle olmak üzere düşünüyorum. Birebir göz düzeyinde, hürmet içinde, el ele…

CANNES’DAKİ OYUNCULARLA LÜTFEN GURUR DUYUN

◊ Ulusal kanalda bir müddettir mahrum. Öyküler mi seni çekmiyor?

İki çocuğum var. Her şeyi birebir anda başarmaya çalışıyorum. Hem çalışmak hem anne olmak. Şu anki sistemim düzgün gidiyor; sinema, dijital işler… Ancak ulusal kanalda iş yapmak haftada 1-2 gün çocukları görmek demek. Onlar uyurken meskenden çıkıyorsun; onlar uyuyor, meskene giriyorsun. Bunu hem çocuklarıma hem bir anne olarak kendime yapamam. O kadar süratli büyüyorlar ki bunu kaçırmak istemiyorum. Gerçi son 10 yılda çalışma kuralları çok daha âlâ oldu fakat ben hem çocuklarımla olup hem çalışmak istiyorum, o istikrar sağlanırsa olağan, lakin şu an sağlayamıyor kimse.

◊ Türk oyuncular ortasında beğendiğin isimler var mı?

Dilan Çiçek Deniz yeterli bir insan. Ozan Açıktan’la bir sinema çektiler, onu izledim. Cemre (Ebüzziya) var, onu da çok beğeniyorum. Kendisini Cannes Sinema Festivali’nde de gördüm geçen. Halit (Ergenç) ne yapıyor, uygun mi, sağlıklı mı, keyifli mu, internetten ona bakıyorum. Türkiye’deki birinci işimde partnerimdi ve çok âlâ bir insan.

Hem çocuklarımla olup hem çalışmak istiyorum, o istikrar sağlanırsa doğal, lakin şu an sağlayamıyor kimse.

◊ Geçen günlerde Esra Dermancıoğlu özetle Cannes’a giden oyuncular yalnızca poz vermese, keşke yabancı lisanları de olsa da konuşabilseler dedi. Sen ne düşünüyorsun?

Türkiye’den oraya giden oyuncuları eleştirilenlere şunu demek istiyorum; lütfen gurur duyun. Dünyanın en büyük sinema şenliklerinden biri, bütün dünyadan oyuncular, direktörler, üretimciler geliyor. Basın da Türkiye’den oraya giden oyuncuları eleştirmesin, gurur duysun.

MUTLU, SEVGİ DOLU BÜYÜDÜM

◊ Baban ideoloji okumuş, yazılar yazıyor. Annen öğretmen, Avrupa Parlamentosu’nda çalışmış. Sen bu ailenin erken yaşta oyunculuğa merak saran, tiyatroyla tanışan kızısın. Artık bakınca ne hatırlıyorsun o yıllardan?

Mutluluk hatırlıyorum. Entelektüel bir konuttu. Ben de his hissetmek istedim, oyunculuğu seçtim (gülüyor). Latife alışılmış, benim ailem çok duygusaldı. Sevgi dolu büyüdüm. Bu her vakit olmuyor, o yüzden sevgi içinde büyümeyen çocukları da desteklemek istiyorum, Koruncuk Vakfı’yla sık sık çalışıyorum.

◊ Baban Türk, annen Alman. Bir ayağın Almanya’da, bir ayağın Türkiye’de olmuş daima. Hiç iki kültür ortasında sıkışma yaşadın mı?

Hayır, İstanbul’da havalimanına her indiğimde de “Evdeyim” diyorum, Berlin’de havalimanına indiğimde de “Evdeyim” diyorum. Benim başımda bu türlü bir hudut yok.

KADINLARI GÜÇLENDİRMEK İSMİNE ÇALIŞIYORUM

◊ Yeni işinde ‘cesur’ sahnelerin var…

Hangi bahadır sahne?

◊ Çıplaklık, öpüşme ve sevişme sahneleri… Bir proje yapılıyor, yalnızca bir sahnenin bayan oyuncu üzerinden konuşuluyor olmasına kırılıyor musun, yoksa olağan mi karşılıyorsun?

Normal bulmuyorum fakat beni kırmıyor da. Bu dünyada bu türlü. Daha çok bayanlara odaklanılıyor. Toplumsal medyada “Bu bayan 50 yaşında, bu bayan da 50 yaşında. Kim daha güzel görünüyor” üzere kıyaslamaları görüyorum. Ya da tıpkı elbiseyi giyen bayanların fotoğraflarını yan yana koyup “Kim daha âlâ taşıdı” diyorlar. Bu oyunu bir noktadan sonra bozmak lazım. Lakin ben kırılmıyorum zira denetim edemiyorum. Hayatta denetim edemediğim şeylere de çok odaklanmıyorum, olan olacak. Sen de mesela o sahnelere ‘cesur sahneler’ dedin.

◊ Evet…

Çıplaklık benim için gözü pek olmak demek değil. Hepimiz dünyaya çıplak geldik.

◊ Nedir senin için bahadır olmak?

Duygularını göstermek… Bu bağlantılar için de geçerli. Sen biriyle bir şey yaşarken duygusal ve ruhsal manada çıplak olabiliyorsan, mert olmak odur. Biz sanatkarlar karakterler ve öyküler için yalnızca birer aynayız. Mesela ben bu işte karakterimin bir aynasıyım; ona bedenimi, ruhumu, hislerimi verdim.

◊ Kadın haklarıyla ilgili çok çalışman var…

Evet, bayanları güçlendirmek ismine birçok tertiple çalışıyorum. Hatta geçenlerde Dubai’de dünyaca değerli bir bayan hakları forumunda da konuşmacıydım.

KESME SÜRECİ VE BIÇAK YOK

◊ Çok güzelsin. Her karşılaştığımızda daha da güzelleşiyorsun…

Öyle mi, teşekkür ederim, bunu duymak çok hoş. Ben kendimi çok o denli hissetmiyorum.

◊ Kendine haksızlık ediyorsun. Bu hoşluğun gerisinde estetik dokunuşlar var mı?

Tabii, herkes yapıyor. Bir sürü şey deniyorum; ortada olmuyor, ortada oluyor, şans! Lakin kesme süreci ve bıçak yok.

◊ Güzellik tenkitlerine ne kadar takılıyorsun?

Hiç takılmıyorum, aslında açıkça bunu söylüyorum. Birkaç yıl evvel bir röportaj vermiştim; bir dönemim vardı, artık bakıyorum, çok abartmışım bir sürü şeyi. Sonradan farkına da vardım fazla olduğunu. Ortada tahminen hâlâ fazla oluyor, ortada azalıyor. Ben bir beşerim, bir şeyler deniyorum, tahminen oluyor tahminen olmuyor. Lakin şunu biliyorum, geçen vakti kimse size geri vermeyecek. Beni eleştiren beşerlerle vaktimi, vaktimi, gücümü kaybetmek istemiyorum, onlar da bana vaktimi geri vermeyecekler.

patronlardunyasi.com